Van een leien dakje

“Ick verseker u, alle ding sal van een leyen dack afloopen.”

Zo’n vierhonderd jaar geleden legde P.C. Hooft een van zijn toneelpersonages deze sussende uitspraak in de mond. P.C. Hooft was en is een bekende historicus, dichter en toneelschrijver. Pieter Corneliszoon Hooft kwam op 16 maart 1581 in Amsterdam ter wereld en overleed in Den Haag op 21 mei 1647.

Onder ’alle ding’, kan ik jullie verzekeren, valt anno 2020 níét de vervanging van asbestdaken in Nederland in het algemeen en die van asbestleidaken op de huizen aan de Grutto Oneven in Deventer in het bijzonder. Terwijl die zijn belegd met tienduizenden leien, dus is wel degelijk sprake van ’een leyen dack’. Die vervanging gaat absoluut niet ’van een leien dakje’ zoals de uitdrukking tegenwoordig luidt. Voor eigenaren en bewoners is ronduit sprake van een martelgang. Hun dak ligt hen als een plompe klomp vers gedolven asbestgesteente op de maag.

De enige die voortdurend ’van ons leyen dack afloopen’ zijn mussen, mezen, merels, duiven, Vlaamse gaaien, eksters, en nog wat gevederde medeschepselen zoals af en toe een verdwaalde meeuw. Op de nokken rust zo nu en dan een turende reiger. En ’s nachts meldt zich regelmatig onze buurtsteenmarter, trippeltrap in de hoogste versnelling.

Lijdensdak

’Kom van dat dak af’ zong Peter Koelewijn in de jaren zestig. Eigenaren van asbestdaken willen niets liever dan gehoor geven aan deze hartstochtelijke oproep van deze Brabantse troubadour. Maar zonder terechte compensatie door de veroorzaker van het probleem, het Rijk, gaat dat niet lukken. Het Rijk kijkt de andere kant op en zegt ’jullie kunnen het dak op’ – ons asbestdak, dus. Dat willen we niet en dat doen we niet. We zijn prima onder dak in die huizen van ons. Wij willen zogezegd graag dat dak boven ons hoofd houden. Intussen hebben we niet een leien dakje maar een lijdensdak.

We zijn ons bewust dat asbest een potentieel gevaar voor de volksgezondheid vormt. Ongetwijfeld krijgen wij vroeg of laat dakdekkers op ons dak. Graag zelfs. Liever vroeg dan laat. Maar wel op basis van een financieel fatsoenlijke regeling. Zonder financieel ruggensteuntje zijn we met ons vijftienen minstens  400.000,– (!) kwijt. Dat bedrag viel ons Siberisch koud op ons dak. We hebben dat berekend aan de hand van offertes uitgebracht door saneerders en dakdekkers. Wij schreeuwen onze zorgen al meer dan twee jaar van de daken! Van onze asbestdaken welteverstaan. Het hele gedoe geeft ons absoluut geen reden uit ons dak te gaan.

Met een schone lei beginnen is niet meer mogelijk. Dat kan ik op de lei schrijven; ofwel: dat geef ik jullie op een briefje.

Want de overheid heeft onze daken beplakt met het stigmatiserende etiket:

Gevaar leien dakje

Het zal jullie duidelijk zijn: onze leien zijn in nood – en wij ook.

Wanneer zal ik jullie jubelend kunnen melden over het ontzet van ons leien dakje?
Varen naar leien dakje
GEACHTE STAATSSECRETARIS MEVROUW VAN VELDHOVEN,

TOON U EEN EIGENTIJDSE WATERGEUZIN, VAAR OVER DE IJSSEL NAAR DEVENTER EN HELP ONS ONZE ASBESTLEIEN TE BEVRIJDEN UIT HUN BENARDE POSITIE!

Asbestvrije groet,
Leo's Leien dakje
Website: Asbestleivrij.nl