Geld lenen kost geld

Sinds mensenheugenis waarschuwt de overheid haar onderdanen:

Geld lenen

Staatssecretaris Stientje van Veldhoven wil dat eigenaren van asbest­daken massaal dit dringende overheids­advies negeren. Dat is niet in het belang van die eigenaren maar past in haar straatje.

’Massaal’ is vanuit elke invalshoek ’massaal’

Geld lenenMassaal is het aantal vierkante meters asbestdak dat we met ons allen nog hebben te gaan: 70-80 miljoen. Massaal is het aantal eigenaren: ruwweg 225.000. Tegen al die mensen zegt de staats­secretaris: “Ik wil dat je dat dak vervangt en steek je maar in de schulden om dat voor elkaar te krijgen.” Massaal zijn de kosten. Met een gemiddelde vierkante­meter­prijs van vijftig euro – ik ga aan de lage kant zitten – bedragen die 3½‑4 miljard euro. De eigenaren moeten dat ophoesten! Hoeveel geld gaat het lenen van dat kolossale bedrag kosten?

Om drie redenen is de redenering van de staatssecretaris wrang.

Eén. De overheid draagt zelf schuld aan de ontstane situatie. Onze (asbest)­daken zijn gelegd met toestemming van de overheid. Twee: de overheid was in 1993 veel te laat met haar asbestverbod. Drie: de overheid ontmoedigt geldleningen, maar als het haar goed uitkomt wil ze dat burgers dat negeren.

’Oplossing’

Voor eigenaren van een asbestdak die bij de bank bot vangen heeft de staats­secretaris een ’oplossing’ bedacht. Het gaat om zoals zij hen in een brief aan de Tweede Kamer van 11 mei noemde: ’minder draag­krachtige particuliere dakeigenaren’. Aan welke norm(en) je moet voldoen, om in haar optiek met het label ’minder draag­krachtige dakeigenaar’ de overheids­boeken in te gaan, is onduidelijk. Het gaat om eigenaren die door welke oorzaak dan ook financieel op zodanig zwart zaad zitten dat banken hun vingers niet aan die eigenaren willen branden.

“Kom dan maar bij ons lenen,” moedigt de staats­secretaris aan, WANT LENEN ZÚL JE. Met die ’ons’ bedoelt ze Rijk, provincies en gemeenten. Elke ’minder draag­krachtige’ moet zich van haar nóg dieper in de schulden steken. Er komt een apart leningenfonds voor de ’minder draagkrachtigen’. Garanties geeft de staats­secretaris niet. Dus de ’minder draagkrachtige’ zit pas echt met de gebakken peren onder zijn asbestdak als de provincie en/of de gemeente waarin een ’minder draag­krachtige’ woont geen zin en/of geld heeft om aan het leningen­fonds mee te doen.

Betaalbaarheid

Eén van de motieven voor de Eerste Kamer om de ’asbest­dakenwet’ te verwerpen was ’betaal­baarheid’. Leningen tot een totaalbedrag van pak ’m beet vier miljard euro brengt de betaal­baarheid geen stap dichterbij. Na het sneuvelen van de ’asbest­dakenwet’ zei staats­secretaris Van Veldhoven ’dan ga ik dakeigenaren verleiden om hun asbest­daken te vervangen’. Geld lenen is haar enige verleidingstruc, bij een bank of als ’minder draag­krachtige’ bij Het Fonds. Zou zij nou werkelijk geloven dat ze hiermee hét instrument in handen heeft om de samenleving te verlossen van de resterende 70-80 miljoen vierkante meters asbestdak?

Asbestvrije groet,
Leo wil geen geld lenen
Website: Asbestleivrij.nl